İnsanın Kendine Yapabileceği En Büyük Kötülük

Ben aslında müzisyenim.12 yaşımdan 22 yaşıma kadar gözlerimi her gece iyi bir müzisyen olma hayalleriyle kapadım. On yıl boyunca bütün enerjimi müziğe adadım. Fakat sonra, SADECE obuacı olmanın beni tatmin etmediğini fark ettim. Gözlerimi kapatıp gelecekteki beni hayal edince kendimi bir orkestrada obua çalarken görmüyordum artık.

Eğer ki 12 yaşınızda konservatuvara girmiş ve 22 yaşınıza kadar bütün gücünüzü, emeğinizi, paranızı müziğe aktarmışsanız, SADECE müzisyen olmanın sizi tatmin etmediğini fark etmek büyük bir felakettir. Ama büyük bir şanstır da aynı zamanda.

Ben bunu bir felaket değil, bir şans olarak gördüm ve o andan itibaren bütün enerjimi, yapmayı istediğim diğer meslekleri denemeye adadım. Düşündüğümde içimde heyecan uyanan her şeyi denedim. İçimde bir ukde kalsın istemiyordum çünkü. Denedim ve denediklerimin büyük kısmını aslında istemediğimi anladım. Denediğim işler öyle müzikle, yani kendi mesleğimle ilintili şeyler değildi sadece. Bu söylediğime arkadaşlarım çok şaşıracak ama denediğim meslekler içinden en azından bir örnek vereyim. Kimse bilmediği için bir itiraf da bu, aynı zamanda:

Eczacılığı bile denedim.

Evet, eczacılık. Benimle uzaktan yakından alakası olmayan bir meslek. Ama yine de denedim. 24 yaşımda kendimi birkaç ay eczacılık öğrencisi ve eczacı gibi hissettim. Bu alanla ilgili her şeyi okudum. Eczacılık öğrencileriyle, eczacılarla konuştum. Bir eczacının günlük yaşamını anlamaya, hissetmeye çalıştım. Ama o işin beni tatmin edemeyeceğini anladığım gün eczacılıkla ilgili bütün hayallerime nokta koydum.

Eczacılığın aksine, diploma gerektirmeyen veya benim diplomalarımla yapabildiğim birçok iş hakkında ise bilgi toplamakla kalmadım, o işleri doğrudan yaptım. Ama bazılarını bir gün, bazılarını bir ay, bazılarını ise bir yıl sonra bıraktım. Beni tatmin etmiyorlardı çünkü.

Bir de yapmayı istediğim ama şartların izin vermediği meslekler oldu. Dünya vize alamama şampiyonu olabilirim. Okulunu okuyup yapmayı istediğim birçok meslekte de Avrupa’nın en saygın okullarına kabul edilmeme karşın vize alamadım. Elbette üzüldüm, ama yapacak bir şey yok. Hayatta her istediğimiz olsaydı gayretimizin bir manası kalır mıydı?

Bu deneyimim bana şu iki şeyi öğretti:

1) Zaman geçtikçe ne olduğumuzu değil, ne olmadığımızı anlıyoruz aslında. Deneye deneye ne olmadığımızı anlıyor, kafamızdan bize uymayan hayallerimizi atıp kendimize bir adım daha yaklaşıyoruz.

2) İnsanın hayatta kendine yapabileceği en büyük kötülük ve haksızlık tek bir iş yapmak.

Tek bir işiniz, tek bir mesleğiniz, tek bir gelir kapınız varsa elinizdeki o bir tek işi tutmak için her şeye katlanmak zorunda kalıyorsunuz. İki lafı bir araya getiremeyen şeflere, amirlere, patronlara, ömür törpüsü iş arkadaşlarınıza, çok işe, az maaşa. Her şeye katlanıyor, hiçbir şeye sesinizi çıkaramıyor, böyle böyle de giderek kendinize olan sevgi ve saygınızı yitiriyorsunuz.

Oysa birden fazla alanda çalışıyorsanız ve birden fazla alandan geliriniz varsa duruşunuz bile değişiyor. Kimseye muhtaç olmadığınızı biliyorsunuz çünkü. Babam öyle sürekli nasihat eden birisi değildi. Ama şunu her fırsatta söylerdi: “Aman oğlum,” derdi, “sen, sen ol, kimsenin önünde ceket ilikleme.” İşte, birden fazla işiniz varsa kimsenin önünde ceket iliklemek zorunda kalmıyorsunuz.

İşin sadece bu ruhsal boyutu yok. Birden fazla iş sahibi olmanın şöyle bir getirisi daha var:

Eğer birden fazla alanda çalışıyorsanız değeriniz de artıyor. Çünkü başka işlerinizin de olduğunu bilmenin verdiği rahatlıkla değerinizi kendiniz belirliyorsunuz. Yaptığınız işe koyduğunuz fiyatı kabul etmediler mi? Hiç sorun değil. Diğer işleriniz ne güne duruyor? Değerinizi görecek insanlarla karşılaşana dek diğer işlerinize yoğunlaşıyorsunuz.

Birden fazla meslek sahibi olmak isteyenlere tavsiyem şu:

Her 5 senede bir yeni bir kariyer yaratmamız gerektiğine inanıyorum. Her 5 senede bir kendimizi yenilememiz, her 5 senede bir daha önce hayatımızda olmayan bir veya birkaç alanda uzmanlaşmamız gerektiğini düşünüyorum.

22 ila 24 yaşlarım arasında denediğim onca meslekten eleye eleye hayatımda bıraktığım mesleklerle, geçen 5 senemi geçirdim. Ama bu sene bunların ikisinin miadının dolduğunu fark ettim ve geçen aylar içinde aşamalı olarak ikisini de hayatımdan çıkardım.

Şimdi beni, kendime yeni meslekler yaratacağım bir 5 sene bekliyor.

Bakalım, ölmez de sağ kalırsam, 5 sene sonra hangi kariyerimi sonlandıracağım ve hangi kariyere giden ilk adımı atacağım…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir