“Burcu seni seviyomuş!”

Bir süredir feci derecede bir kitaba ihtiyacım vardı. Ne kadar aradıysam da bir türlü bulamadım. Böyle bir kitap var mıdır, diye düşünüyordum, böyle bir kitap yazılmış mıdır, yazılabilir mi, yazılsa nasıl olurdu acaba? O kadar ihtiyacım vardı ki ona, olsa nasıl olur, diye kafamda kurmaya başlamıştım. Dün bir kitap alırken elime iki kitap daha geçti. İçlerini karıştırmadan onları da aldım. Eve geldim. Aldığım şu diğer kitaplara da bir bakayım, deyip bir açtım ki ne göreyim: Uzun zamandır aradığım o kitap! Evet, böyle bir kitap varmış, yazılmış. Hem de hayal ettiğimden de güzel!

Bunu son yıllarda o kadar sık yaşamaya başladım ki artık şuna tamamen ikna oldum:

Aradığınız sizi buluyor.

Aradığınızın sizi bulması nasıl bir his, biliyor musunuz? Anlatayım:

12 yaşındaydım. Uzun zamandır bir kızı seviyorum. Adı Burcu. Seviyorum, ama tabii, içimden seviyorum. Benden başka kimse bilmiyor. Bir gün sokakta tek kale maç yapıyoruz. Bir arkadaş geldi. Oğluumm, dedi, sana bi şey söylicem! Noldu? dedim. Burcu seni seviyomuş! dedi.

Aradığınızın sizi bulması böyle bir his işte.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir